Hypertext Transfer Protocol ma 25 lat.

W świecie technologii to już niestety antyk.

HTTP (ang. Hypertext Transfer Protocol) – protokół przesyłania dokumentów hipertekstowych to protokół sieci WWW (ang. World Wide Web). Obecną definicję HTTP stanowi RFC 2616. Za pomocą protokołu HTTP przesyła się żądania udostępnienia dokumentów WWW i informacje o kliknięciu odnośnika oraz informacje z formularzy. Zadaniem stron WWW jest publikowanie informacji – natomiast protokół HTTP właśnie to umożliwia (Wikipedia).

Siła napędowa Internetu

HTTP to protokół, który służy do transmitowania dokumentów, takich jak HTML. Zaprojektowano go głównie do komunikacji między przeglądarkami internetowymi a serwerami webowymi. HTTP oparte jest na klasycznym modelu klient-serwer, gdzie klient otwiera połączenia do utworzenia żądania i czeka na odpowiedź. Zajmuje się on tym, jak serwery traktują żądania i jak przeglądarki nimi zarządzają.

Dane przechowywane są w scentralizowanych serwerach, a dostęp do nich można uzyskać przez adresowanie oparte na lokacjach. Dystrybucja, zarządzanie i zabezpieczanie danych są wtedy łatwiejsze. Łatwiej jest też wtedy skalować możliwości serwera i klienta.

Obecnie posiada prawie same minusy

  • Scentralizowany – pliki są hostowane w serwerach, które są w większości własnością dużych firm, takich jak Google, czy Amazon. Ułatwia to niestety rządom i cenzorom modyfikować zawartość.
  • Historia stron internetowych – średnia żywotność strony internetowej to 100 dni. Po tym czasie znika ona na zawsze. Jest to niestety zbyt krótko jak na nasze czasy.
  • Koszty – serwowanie danych po HTTP jest niezwykle kosztowne, zwłaszcza jeśli serwer jest po drugiej stronie kuli ziemskiej. HTTP pobiera pliki z jednego komputera na raz, zamiast ściągać części z kilku jednocześnie. HTTP zostało zaprojektowane do transferu stron internetowych, a nie dużej ilości danych. Obecnie wszystko kręci się wokół danych, a my zaczęliśmy ulepszać nasze komputery i architekturę chmury. Fundamentalna architektura webowa to jednak nadal to samo, co kiedyś.